De wetenschap
De aard, effecten en mogelijkheden van Reconnective Healing worden al sinds het prille begin van de ontwikkelingen in deze richting bijgehouden en onderzocht. In Amerika o.a. door Dr. Gary Schwartz (van de Universiteit van Arizona). Hij is één van een handvol nieuwsgierige wetenschappers die hier inmiddels nauw bij betrokken is geraakt. Professor Emeritus William Tiller (van Stanford University’s Department of Material Science) zal in de loop van dit jaar nog met uitslagen over algemene onderzoeken en experimenten in de praktijk naar buiten komen. Dr. Mona Lisa Schultz, auteur van “Awakening Intuition”, stelde het volgende: ‘Als dokter en neurowetenschapper, ben ik getraind om te weten hoe een behandeling precies werkt. Met betrekking tot Reconnective Healing kan ik zeggen, dat ik dat niet precies weet. Maar door empirisch bewijs en persoonlijke ervaringen kan ik aangeven, dat het werkt…’
Oorspronkelijk waren de meridianen van ons lichaam verbonden met een netwerk dat onze planeet omringt. Deze netwerklijnen waren bedoeld om ons aan te sluiten aan het onmetelijk grote netwerk van het Universum. In de loop der tijden zijn wij losgeraakt van deze lijnen.
Door The Reconnection worden axiatonale lijnen en ca. 120 punten opnieuw geactiveerd. Dit maakt het ons mogelijk om unieke trillingsniveaus en frequenties in de vorm van energie, licht en informatie te gebruiken voor onze genezing en uiteindelijk voor onze evolutie. Deze lijnen vormen een onderdeel van het zogenaamde paralleldimensionaal circulatiesysteem dat de basis energie aantrekt voor herstel van de functies van het menselijk lichaam. Je kunt dit zien als een perfecte blauwdruk van ieder uniek mens in verbinding met het Universum.
Dit houdt tevens het opnieuw verbinden van onze DNA strengen in en zorgt voor reïntegratie van de “snaren” (zich tegelijkertijd voordoende, parallelle dimensies van de werkelijkheid).
De geschiedenis leert ons dat lang geleden de mensheid in zijn geheel afgescheiden werd van de energielijnen die ons verbinden met ons lichaam; met de energetische velden om ons heen; met de leylijnen van onze planeet en van daaruit met het energieraster van de het hele universum.
Deze energielijnen worden de Axiatonale lijnen genoemd. Hoe kwam deze afscheiding tot stand? Men weet het niet zeker. Hier volgt een theorie: elke cultuur in de geschiedenis van vóórbijbelse beschavingen tot de oude Grieken kent verhalen van een oude, perfecte wereld. Geen oorlog, geen ziekte, geen ongemak. Shangri-La, Atlantis. Vervolgens onstond er een soort Zondeval, een verbreking met de krachten die ons samenhielden in liefde en geluk. Afscheiding. Sommige mensen verwijzen hiernaar als de Hof van Eden.
In sommige culturen wordt het in de tijd daarvoor geplaatst. Op wat kleine verschillen na, is dit verhaal universeel, opgesloten in het collectieve onbewuste van het menselijk ras, ingeprent in onze genen.
Tot op zekere hoogte, en dat verschilt voor ieder van ons, neemt het Reconnection fenomeen ons mee terug naar onze intrinsieke herinneringen, en brengt het ons weer in contact met ons oorspronkelijke gevoel van diepe verbondenheid met alle leven. Het herinnert je weer aan je perfecte blauwdruk en brengt de axiatonale lijnen opnieuw aan. Toch is dit niet zomaar teruggaan; het is tevens vooruitgaan in de richting van iets nieuws. Vanuit deze heelheid ontstaat genezing. Echte genezing. Evolutionaire genezing.
Uitleg over de frequenties en het paralleldimensionaal circulatiesysteem. Uit het boek van dr. Eric Pearl: "Wetenschappers zijn er steeds meer van overtuigd dat ons universum niet de vierdimensionale constructie is die wij mensen gewend zijn waar te nemen en waarin we leven. De mens functioneert in een wereld van hoogte, diepte, breedte en tijd. Meer kennen we niet. Er is echter veel meer! Jaren hebben de quantumfysica en de relativiteitstheorie met elkaar gebotst: als het ene waar is, kan het andere niet waar zijn. Nu hebben de wetenschappers ontdekt dat de allerkleinste deeltjes die wij kunnen benoemen geen deeltjes zijn. Ze kunnen het beste omschreven worden als snaar-lussen die op bepaalde frequenties trillen. Deze trillingsfrequenties bepalen de identiteit van de 'snaar' en dus van wat voor soort deeltje het een onderdeel zal gaan uitmaken. De snaartheorie veronderstelt dat de vorm en de inhoud van het totale universum bepaald worden door de trillingsfrequenties in de kern van elk afzonderlijk atoom, elk afzonderlijk deeltje.
Dit concept staaft de hypothese dat er uiteindelijk geen verschil bestaat tussen materie en energie.
Tot dusverre veronderstelden fysici die met de snaartheorie werken, dat de snaren tegelijkertijd in zeven tot elf verschillende dimensies bestaan.
De frequenties waar wij mee werken bij Reconnective Healing en The Reconnection zijn dus frequenties die tegelijkertijd in meerdere dimensies circuleren, oftewel een paralleldimensionaal circulatiesysteem".
De 'snaartheorie' is niet iets dat door Eric Pearl in de wereld is gebracht. Fysici werken al langer met deze theorie, tot op heden blijft het een theorie omdat de 'snaren' met onze huidige meetapparatuur niet zichtbaar zijn te maken. Meer informatie over de 'snaartheorie' vind je op het internet.
